Ik ben straks een girlboss met een baby

als moeder blijven werken

Voor wie de Instagram aankondiging gemist heeft – of mijn moeder niet gesproken heeft – heb ik nieuws… Ik ben zwanger! En dat gaat gepaard met vooral veel veranderingen. Er komt een kleine spruit aan die ons hele leven op zijn kop gaat zetten. Dag uitslapen in het weekend en hallo midden in de nacht opstaan voor borstvoeding! Toch zal er ook een heleboel hetzelfde blijven. Ik word dan wel moeder, maar ik ben ook gewoon nog steeds dezelfde Aranka met ambities.

Toen ik mijn zwangerschap bekend maakte, vlogen de reacties me om de oren. Een heleboel enthousiaste ‘Gefeliciteerd!’-berichtjes natuurlijk, maar mensen vroegen zich ook af hoe ik dat ging doen met al mijn bedrijven. Als het ondernemen me iets heeft geleerd, is het dat ik geen enkele uitdaging uit de weg ga. Ik zie deze zwangerschap dan ook als een nieuw project die ik ga rocken. Natuurlijk onderschat ik de struggles, maar als ik alles had geweten van ondernemen hadden Jogha en Fitgirlcode nooit bestaan. Net zoals ik een fantastisch team heb voor mijn bedrijven, ben ik met project baby ook echt niet alleen. Mijn verloofde en ik gaan het met behulp van iedereen die een luier kan verschonen samen doen en ik blijf gewoon werken, dus zelfs met een baby erbij blijft alles gewoon draaiende! Toch zette het me wel aan het denken. Want niemand heeft mij gevraagd of ik ga stoppen met werken, van vrouwen wordt tegenwoordig verwacht dat ze gewoon blijven werken. Stoppen en thuisblijven voor de kids is bijna geen optie meer.

Work + baby

Zal het komen door de emancipatie? Nu we eindelijk een heleboel rechten hebben en we  ‘mogen’ werken, willen we niet meer stoppen en het werken opgeven als er gezinsuitbreiding bij komt kijken. Of doen we het omdat het zogenaamd hoort? Ik vroeg me af of dit een dingetje is van deze generatie en besloot mijn moeder op de thee te vragen. Ondanks twee kinderen heeft zij altijd gewerkt en in mijn ogen was dit altijd heel normaal. Maar was het in haar generatie eigenlijk wel zo normaal en geaccepteerd? Ik ga met mijn moeder het gesprek aan over werken als moeder!

Een hele verandering, dus. Wat voor traditionele rolpatronen er ook zijn, je kunt ze altijd verbreken om jouw doelen te behalen. Voor mijn moeder was dat om gewoon te blijven werken. Ik heb dat gedaan door niet ongelukkig in loondienst te blijven. Dat heb ik dus echt van mijn moeder, we hebben keuzes gemaakt die niet het makkelijkst zijn. En hoewel het tegenwoordig normaal is om te blijven werken (en ik daar heel blij om ben!), vind ik het ook belangrijk om je op het hart te drukken dat je er ook voor kunt kiezen om thuis te blijven. Of parttime te werken! Dat er nu een nieuwe traditie komt, betekent niet dat jij niet jouw eigen pad kunt blijven bewandelen. Wat ik wel weet, is dat als je geen leuke baan hebt en je hebt de financiële vrijheid om te stoppen, dat doe je dit sneller. Zorg er dus voor dat je iets doet wat je leuk vindt!

Thank you, Joke Smit!

Emancipatie is er in alle vormen en maten. Heb je weleens gehoord van Joke Smit? Zij schreef in 1967 het essay Het onbehagen bij de vrouw en wakkerde daarmee de tweede feministische golf in Nederland aan. Hoewel zij in 1981 is overleden, leeft zij nog steeds voort in de samenleving – onder andere middels de Joke Smitprijs die elke twee jaar wordt uitgereikt. Kandidaten en organisaties die een bijdrage hebben geleverd aan de vrouwenemancipatie maken kans op de prijs. Hartstikke goed natuurlijk! Want hoewel emancipatie ervoor heeft gezorgd dat het tegenwoordig normaler is om een ‘girlboss met een baby’ te  zijn dan niet te werken, is er natuurlijk nog genoeg te veranderen en is emancipatie nog een lopend proces.

Weet jij hoe de toekomst van jouw moeder of oma eruitzag toen ze jouw leeftijd had? Niet alleen omtrent kinderen, maar bijvoorbeeld ook studie, carrière of andere grote zaken die jouw leven beïnvloeden. Ga het gesprek ook eens aan! Ik kwam erachter dat er toch nog dingen waren die ik helemaal niet van mijn moeder wist, en dat na 30 jaar. Laten we alle vrouwen in Nederland motiveren om ook met hun moeder of oma te gaan praten en dit onderwerp te bespreken! Deel jouw vraag, gesprek of zelfs vlog op social media met de hashtag #evenaanmijnmoedervragen. Ik ben heel benieuwd hoe anders de situatie van andere (groot)moeders misschien was – en wat voor effect dat misschien wel op jouw leven heeft gehad! Laat je het me weten?

Disclaimer: dit artikel is in samenwerking met het ministerie van OCW geschreven. Dit verandert echter niets aan mijn mening, ik sta 100% achter dit artikel! En dit is mijn echte moeder, geen figurant. 🙂

3 Comments

  1. Hey wat een leuk artikel! En heel erg herkenbaar voor mij. Mijn dochtertje Olivia is nu 8 maanden oud en ik ben al bijna een jaar thuis. Mijn contract werd niet verlengd toen bleek dat ik zwanger was dus ik ging vervroegd met verlof en besloot een tijdje thuis te blijven om voor Ollie te zorgen. Nooit gedacht dat ik, twee studies afgerond en veel ambitie, nu op mijn 30e thuis zou zitten. Maar weet je? Ik vind het best heel erg fijn 🙂 mijn kindje is maar 1 x zo klein en ik vind het heerlijk om alles mee te kunnen maken. En als ollie slaapt lees en kijk ik me suf over het ondernemerschap, SEO, wordpress etc. Ik heb een eigen blog en heb plannen om een eigen label te starten, daarom volg ik jou ook! Nog een paar maanden blijf ik thuis en dan ga ik een vliegende start maken. Ik kan gelukkig thuis zijn omdat mijn vriend fulltime werkt en daar ben ik heel erg dankbaar voor. Mijn tijd komt wel weer, want deze mooie tijd met mijn dochter, daar kan geen baan tegenop! Een hele fijne zwangerschap gewenst en ik ben benieuwd naar jouw ervaringen straks, gaat vast helemaal goedkomen!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *